Εγραψε ο Καλαβρυτινός Γ. Γκλαβάς: Mε πολλή θλίψη και πόνο, μας ήρθε σήμερα η είδηση απώλειας, του πολύ αγαπητού και εξαίρετου συμπατριώτη μας ΒΑΣΙΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ του Γεωργίου και της Γιαννούλας που διέμενε στο Σικάγο. Έφυγε πλήρης ημερών και όρθιος, λίγες μέρες μετά τη 100ΣΤΗ ΕΠΕΤΕΙΟ των γενεθλίων του. Ο εκλιπών είχε γεννηθεί στο χωριό μας Καστριά Καλαβρύτων στις 4 Οκτωβρίου του 1926 και ήταν το προτελευταίο μέλος πολύτεκνης οικογένειας, έχοντας έναν αδελφό τον Γιάννη, που μετανάστευσε στην Αργεντινή και οκτώ αδελφές, τις: Τασούλα, Ευφροσύνη, Αγγελική, Λουΐζα, Όλγα, Ακριβή, Αντωνία και την 8η Σεραφία που απεβίωσε σε μικρή ηλικία. Ο Βασίλης, αφού τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο Καστριών και το εξατάξιο Γυμνάσιο Κλειτορίας, εκπλήρωσε και τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, έχοντας κλίση προς την Εκκλησία, φοίτησε σε ιερατική σχολή στην Πάτρα, προκειμένου να γίνει Ιερέας του χωριού. Όμως, κατά το ρηθέν: «Άλλαι μὲν βουλαὶ ἀνθρώπων, ἄλλα δὲ Θεὸς κελεύει», με την ευγένεια και σεμνότητα που τον διέκριναν, απέσυρε την υποψηφιότητά του, για να μην έρθει σε προστριβή με τον πρώτο ξάδελφό του, Μακαριστό Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλο, που είχε εκφράσει την ίδια επιθυμία. Παρέμεινε στο χωριό, όπου τα δύσκολα εκείνα χρόνια, την μεγαλύτερη ευτυχία που βίωσε ήταν η φτώχεια του! Το 1956 ύστερα από πρόσκληση του αλησμόνητου ευπατρίδη Γεωργίου Κόκκαλη, ο οποίος διέθετε αλυσίδα καταστημάτων SUPER MERKET, στο Σικάγο, αναγκάστηκε να μεταναστεύσει εκεί, εργαζόμενος, ως προϊστάμενος καταστήματος, μέχρι και την συνταξιοδότησή του. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι, στα καταστήματα του Γ. Κόκκαλη, βρήκαν απασχόληση και αρκετοί άλλοι Καστριώτες! Το 1964 ο Βασίλης ευτύχησε κάνει σύζυγό του την Ευτυχία, επίσης, πολύ αγαπητή συγχωριανή μας, με την οποία δημιούργησαν μία υπέροχη οικογένεια με δύο παιδιά: Την Τζένη και τον Γιώργο καθώς και τρία εγγόνια, που τον λάτρευαν ιδιαίτερα, για το ήθος, την ευγένεια και το χιούμορ που διέθετε! Κουβαλούσε στην ψυχή του, τις αξίες και τις παραδόσεις του τόπου του, τα βιώματα και τις στερήσεις των παιδικών του χρόνων, που σμίλεψαν και σφυρηλάτησαν τον χαρακτήρα του! Ο Βασίλης δεν είχε μόνο την αγάπη και λατρεία της δικής του οικογένειας, που τον φρόντιζε και τον κρατούσε ακμαίο και δυνατό σε όλη του τη ζωή!! Απολάμβανε, επίσης, την αγάπη και την εκτίμηση πλήθους ανιψιών και εγγονών, από τις αδελφές και τον αδελφό του!!! Είχα τη χαρά και την ευτυχία να γνωρίσω τον Βασίλη, το 1994 όταν, με πρόσκληση του αγαπημένου και αλησμόνητου νονού μου Γιώργου Αναστασόπουλου, ταξίδεψα, με τη σύζυγό μου Γεωργία, στο Σικάγο και δεν θα ξεχάσω ποτέ την Αβραμιαία φιλοξενία που μου επιφύλαξε στο σπίτι του! Άνθρωποι ευλογημένοι, όπως ο Βασίλης δεν πεθαίνουν, αλλά ζουν πάντα στις καρδιές και στις σκέψεις μας! Εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στη σύζυγό του Ευτυχία, στα παιδιά του με τις οικογένειές τους, στα ανίψια των αδελφών του και σε όλους του συγγενείς και φίλους, που τον αγαπούσαν!! ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΑΣ ΒΑΣΙΛΗ – ΚΑΛΗ ΑΝΑΠΑΥΣΗ ΕΝ ΧΩΡΑ ΖΩΝΤΩΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ!
Πηγή: flamis.gr
