Η επανεκλογή του Λούλα στη Βραζιλία και η νίκη του φοιτητικού κινήματος στη Σερβία στέλνουν ένα μήνυμα που ξεπερνά τα σύνορά τους: ο αυταρχισμός δεν είναι πεπρωμένο. Όταν οι πολίτες οργανώνονται, συμμετέχουν και επιμένουν, μπορούν να αλλάξουν την πορεία της χώρας τους.
Δύο διαφορετικές κοινωνίες, δύο διαφορετικές διαδρομές, με μια κοινή δημοκρατική δύναμη: ανθρώπους που αρνήθηκαν να παραδώσουν το μέλλον τους στον φόβο, στην παραίτηση και στην παντοδυναμία των λίγων.
Σε μια εποχή που η πολιτική Τραμπ προβάλλει τον εθνικισμό, την επιβολή, την περιφρόνηση της διεθνούς συνεργασίας και το δίκαιο του ισχυρού ως απαντήσεις στις παγκόσμιες προκλήσεις, αυτές οι νίκες δείχνουν έναν άλλο δρόμο. Τον δρόμο της κοινωνικής δικαιοσύνης, της λαϊκής κυριαρχίας και της συνεργασίας των λαών. Μας θυμίζουν ότι η δημοκρατία έχει δύναμη όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι τους ανήκει.
Στη Βραζιλία, η νίκη του Λούλα ανανεώνει την ελπίδα για μια κοινωνία με λιγότερες ανισότητες, για την καταπολέμηση της φτώχειας και για ανάπτυξη που υπηρετεί τους πολλούς. Η προστασία του Αμαζονίου, η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και η υπεράσπιση της πολυμερούς συνεργασίας συνδέουν αυτή την εθνική επιλογή με το κοινό μας μέλλον. Σε έναν κόσμο όπου οι ισχυροί διεκδικούν το δικαίωμα να επιβάλλουν τη βούλησή τους, η ισότιμη συνεργασία αποτελεί δημοκρατική διεκδίκηση.
Στη Σερβία, οι φοιτητές και οι πολίτες έγραψαν μια ξεχωριστή ιστορία δημοκρατικού θάρρους. Για σχεδόν δύο χρόνια, μετέτρεπαν το πένθος σε αλληλεγγύη, την αγανάκτηση σε οργάνωση και το αίτημα για λογοδοσία σε δύναμη αλλαγής. Πολλοί υποτίμησαν τη σοβαρότητα, την επιμονή και την αποφασιστικότητά τους. Εκείνοι συνέχισαν.
Και έκαναν κάτι βαθύτερο: έδωσαν περιεχόμενο στη δημοκρατία που διεκδικούσαν. Με συνελεύσεις, διαβούλευση, συλλογικές αποφάσεις και προσεκτική επιλογή υποψηφίων από την κοινωνία, έδειξαν στην πράξη ότι η ηγεσία μπορεί να είναι συλλογική. Ότι η εμπιστοσύνη χτίζεται. Ότι οι νέοι μπορούν να αναλάβουν ευθύνη και να διαμορφώσουν το μέλλον της χώρας τους.
Εδώ, στη Βουδαπέστη, όπου συζητούμε στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης πώς οι νέοι διαμορφώνουν τη δημοκρατία, η νίκη στη Σερβία έχει ιδιαίτερη απήχηση. Συναντά την ελπίδα που γέννησε η δημοκρατική αλλαγή του Απριλίου στην Ουγγαρία και τους αγώνες των νέων της για ελευθερία, λογοδοσία και ένα μέλλον που θα μπορούν οι ίδιοι να καθορίζουν.
Η αλληλεγγύη ανάμεσα στους νέους των δύο χωρών πήρε συγκεκριμένη μορφή: νέοι Ούγγροι που είχαν συμβάλει στην προάσπιση της εκλογικής διαδικασίας στη χώρα τους βρέθηκαν στο πλευρό των Σέρβων συνομηλίκων τους, μοιράζοντας εμπειρία και στηρίζοντας την προσπάθειά τους. Αυτή είναι μια Ευρώπη που χτίζεται από τους πολίτες της. Μια γενιά που μαθαίνει από τους αγώνες της άλλης, υπερασπίζεται τη δημοκρατία πέρα από τα σύνορα και αποδεικνύει ότι η ελπίδα μπορεί να μεταδοθεί. Η Ευρώπη οφείλει να ακούσει αυτή τη γενιά, να μάθει από αυτήν και να στηρίξει έμπρακτα τη συμμετοχή της.
Αυτό το νήμα συνδέει τις δημοκρατικές αυτές διεκδικήσεις: η ελπίδα αποκτά πολιτική δύναμη όταν γίνεται συμμετοχή, οργάνωση και κοινός σκοπός. Είναι ένα μάθημα που οι δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις παντού οφείλουμε να πάρουμε σοβαρά.
Τώρα, όμως, αρχίζει η μεγάλη ευθύνη. Η εκλογική νίκη πρέπει να γίνει καλύτερη καθημερινότητα, αξιοπρεπής εργασία, παιδεία που καλλιεργεί την κριτική σκέψη και πραγματική προοπτική για τη νέα γενιά. Να γίνει ανεξάρτητη δικαιοσύνη, ελεύθερη ενημέρωση, διαφάνεια και ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις.
Η δημοκρατία κρίνεται από το ποιος κερδίζει την εξουσία, πώς την ασκεί, πώς ελέγχεται και σε ποιον λογοδοτεί. Καμία ηγεσία δεν δικαιούται να σταθεί πάνω από τους πολίτες που της εμπιστεύθηκαν τη διακυβέρνηση. Η πιο ουσιαστική δικαίωση ενός δημοκρατικού αγώνα είναι να δημιουργήσει θεσμούς που θα εμποδίζουν την επιστροφή του αυταρχισμού, όποιος κι αν κυβερνά.
Θερμά συγχαρητήρια στον Λούλα και στον λαό της Βραζιλίας. Στους φοιτητές και στους πολίτες της Σερβίας, βαθύς σεβασμός για το θάρρος και την επιμονή τους. Και στους νέους της Ουγγαρίας και της Σερβίας, που κάνουν την αλληλεγγύη πράξη, η αναγνώριση ότι ο αγώνας τους ανοίγει δρόμους για ολόκληρη την Ευρώπη.
Από τη Βραζιλία ως τη Σερβία και την Ουγγαρία, το μήνυμα είναι κοινό: οι λαοί μπορούν να διαμορφώνουν την ιστορία τους. Δική μας ευθύνη είναι να σταθούμε δίπλα τους και να δώσουμε διάρκεια σε αυτή την ελπίδα.
Απέναντι στη δύναμη των λίγων, η δύναμη των πολιτών. Με περισσότερη δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη.
Πηγή: flamis.gr
