Μια γυναίκα αφηγήθηκε ένα περιστατικό από το μακρινό παρελθόν, το οποίο όμως επηρέασε ολόκληρη τη ζωή της.
Κάποιες φορές μια φράση αρκεί για να μας πληγώσει πιο βαθιά κι από ένα γεγονός, όταν εκφέρεται χωρίς ενσυναίσθηση και ευαισθησία για τις ιδιαίτερες ανάγκες μας, ειδικά στις τρυφερές ηλικίες πριν από την ενηλικίωση. Ακόμη περισσότερο στην ούτως ή άλλως γεμάτη ανασφάλειες εφηβεία .
Αυτή την εμπειρία έζησε μια γυναίκα, όταν ένα σχόλιο του θείου της επηρέασε βαθιά την αυτοεκτίμησή της και τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε τον εαυτό της.
Η παιδική ηλικία της ήταν ούτως ή άλλως δύσκολη. Η Πρόνοια την είχε απομακρύνει από το πατρικό της σπίτι και είχε αναθέσει την ανατροφή της στη γιαγιά της. Όμως, το καλοκαίρι του 1994 , η γιαγιά της πήγε διακοπές με τον νέο σύζυγό της, χωρίς εκείνη. Έτσι, η 16χρονη τότε κοπέλα αναγκάστηκε να περάσει έξι εβδομάδες με τον θείο της, Tom, έναν «μεγαλόσωμο ιερέα», όπως τον περιγράφει σήμερα, «αξιοσέβαστο στην κοινότητά του».
Ο Tom είχε τρεις κόρες , την Abby , τη Lola και τη Fiona .
«Στα μάτια των γονιών της, η Lola ήταν το ομορφότερο πλάσμα στον κόσμο. Έλεγαν σε όλους πόσο υπέροχη και έξυπνη ήταν. Δεν διαφωνούσα, αλλά είχα κουραστεί να το ακούω.
»Μια μέρα, ο Tom μού πρότεινε να πάμε για φαγητό . Συμφώνησα, ανυπομονώντας να έρθει η ώρα. Πήγαμε σε ένα σαντουιτσάδικο της περιοχής, που είχε τα νοστιμότερα σάντουιτς με ζαμπόν και τυρί. Μόλις καθίσαμε, άρχισε να μου μιλάει για το μέλλον μου.
»Ήμουν μόλις 16. Δεν είχα αποφασίσει τι ήθελα να κάνω με τη ζωή μου. Μέχρι τότε, είχα αντιμετωπίσει περισσότερα τραυματικά γεγονότα από όσα αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι σε ολόκληρη τη ζωή τους.
»Όταν ήμουν νήπιο, ο πατέρας μου είχε πεθάνει από καρκίνο. Δύο χρόνια μετά είχε πεθάνει ο παππούς μου και, μόλις τρία χρόνια αργότερα, η ξαδέρφη μου. Η Πρόνοια με είχε αναθέσει στη γιαγιά μου. Αυτές οι απώλειες με είχαν επηρεάσει βαθιά και είμαι σίγουρη ότι εκείνος το ήξερε.
»“Δεν είμαι σίγουρη ακόμα τι θέλω να κάνω, αν και μου αρέσει να γράφω. Νοσοκόμα, ίσως;”
»“Λοιπόν, Chrissie, πρέπει να το βρεις, γιατί του χρόνου τελειώνεις το σχολείο. Δεν θέλω να δεις τη ζωή σου να περνάει χωρίς να έχεις ένα σχέδιο ”.
Κατάλαβα πού το πήγαινε. Ναι, χρειαζόμουν ένα σχέδιο, αλλά δεν είχα φτάσει ακόμη σε εκείνο το σημείο. Άκουσα τη συμβουλή του και συμφώνησα να σκεφτώ το μέλλον μου.
Όμως, στη συνέχεια, ο Tom τής είπε κάτι που θα θυμόταν για πολλά χρόνια.
«“Chrissie, χρειάζεσαι μια καριέρα να βασιστείς. Δεν είσαι όμορφη σαν τη Lola . Καλύτερα να μάθεις να μαγειρεύεις, αλλιώς δεν θα βρεις ποτέ σύζυγο. Η Lola θα βρει εύκολα σύζυγο, εσύ όμως όχι. Θα δυσκολευτείς, με όλα αυτά που έχεις περάσει. Πρέπει να βάφεσαι περισσότερο και να φοράς ρούχα που σου πηγαίνουν περισσότερο”».
«Δεν ήξερα τι να πω. Από τα λόγια του κατάλαβα ότι ήμουν άσχημη και ότι δεν θα έβρισκα ποτέ κάποιον να του αρέσω. Ήταν αγενή και υποτιμητικά . Τότε δεν ήξερα τι να κάνω. Μόνο ότι έπρεπε να συμφωνήσω.
»“Καταλαβαίνω, Tom. Το ξέρω ότι δεν είμαι τόσο όμορφη όσο η Lola. Αλλά θα τα πάω καλά στη ζωή μου. Σε ευχαριστώ πάντως που μου είπες πώς νιώθεις. Το εκτιμώ”.
»Μου χαμογέλασε. Κατάλαβε άραγε πόσο υποτιμητικό και αγενές ήταν το σχόλιό του; Ήμουν 16 ετών. Όπως τα περισσότερα κορίτσια στην εφηβεία , αγωνιζόμουν να αποδεχτώ την εμφάνισή μου. Πώς μπορούσε ένας ιερέας να με διαλύει με αυτό τον τρόπο και να το γνωρίζει;
»Του είπα ότι ήθελα να επιστρέψω σπίτι. Δεν ήθελα να περάσω ούτε λεπτό παραπάνω μαζί του».
Όταν γύρισε σπίτι, τηλεφώνησε στη γιαγιά της, η οποία μόλις είχε επιστρέψει από τις διακοπές της, και της είπε όσα είχαν συμβεί.
Η γιαγιά προσπάθησε αρχικά να υπερασπιστεί τον Tom, λέγοντας ότι ήθελε να τη βοηθήσει. Εκείνη όμως διαφώνησε.
«Τα σχόλιά του δεν ήταν βοηθητικά».
Δύο μέρες αργότερα, η γιαγιά πήγε να την πάρει. Χτύπησε την πόρτα και ζήτησε να μιλήσει στον Tom κατ’ ιδίαν. Του ζήτησε να μην της ξαναμιλήσει ποτέ με αυτόν τον τρόπο.
«Ήμουν ένα αθώο παιδί και δεν είχε κανένα δικαίωμα να με κάνει να νιώθω ασήμαντη . Του είπε ότι δεν θα τον άφηνε ποτέ ξανά μόνο μαζί μου».
Στον δρόμο για το σπίτι, η γιαγιά της είπε ότι το είχε σκεφτεί και είχε καταλήξει πως ο Tom είχε ξεφύγει από τα όρια .
«Μπορεί να πίστευε ότι η κόρη του ήταν η ομορφότερη στον κόσμο, αλλά αυτό δεν μείωνε τη δική μου ομορφιά. Είμαστε και οι δύο όμορφες».
Ο θείος της αρνήθηκε όσα είχε πει
Έναν χρόνο αργότερα, όταν ο θείος της επισκέφτηκε το σπίτι μαζί με την οικογένειά του και η γιαγιά της έφερε ξανά το θέμα στην επιφάνεια, εκείνος ισχυρίστηκε ότι η ανιψιά του είχε πει ψέματα .
Έφυγαν νευριασμένοι από το σπίτι, ενώ οι ξαδέρφες της σταμάτησαν να της μιλούν, παίρνοντας το μέρος του πατέρα τους.
«Χρόνια αργότερα, η Fiona μού έστειλε ένα μήνυμα στο Facebook, λέγοντας ότι ο πατέρας της είχε προσπαθήσει να με βοηθήσει και ότι έπρεπε να παραδεχτώ πως είχα πει ψέματα .
»Δεν είχα πει ψέματα, απλά επανέλαβα ό,τι μου είχε πει εκείνος. Αρνήθηκα να υποχωρήσω.
»Της απάντησα ότι λυπάμαι που δεν δεχόταν πως ο πατέρας της είχε πει κάτι που δεν έπρεπε. Που είχε πληγώσει τα συναισθήματά μου και είχε αρνηθεί να ζητήσει συγγνώμη. Με αυτόν τον τρόπο, θα το είχα αφήσει πίσω μου. Όχι μόνο δεν το είχε κάνει, αλλά με είχε παρουσιάσει σαν ψεύτρα κι αυτό δεν μπορούσα να το συγχωρήσω ».
«Ένιωθα ανάξια, άχρηστη, άσχημη»
Τα λόγια του θείου της συνέχισαν να την επηρεάζουν για χρόνια.
«Μου πήρε χρόνια να βγάλω από το μυαλό μου τα λόγια του. Μετά από κάποιο καιρό, πέρασα μια δύσκολη περίοδο, στη διάρκεια της οποίας σκέφτηκα ακόμα και να δώσω τέλος στη ζωή μου . Ένιωθα ανάξια, άχρηστη, άσχημη».
Η ίδια περιγράφει πως, την ίδια περίοδο, εξωτερικά όλα έδειχναν διαφορετικά.
«Είχα άριστα στο σχολείο, ήμουν η κορυφαία μαθήτρια στην τάξη. Έπαιζα βόλεϊ και μπάσκετ. Ήμουν δημοφιλής και είχα πολλούς φίλους. Αλλά τα λόγια του θείου μου με είχαν κόψει στα δύο».
Πηγή: patrisnews.com
