Μελέτη έχει διαπιστώσει ότι «τα άτομα που αφήνουν ανοιχτή την τηλεόραση, ενώ κάνουν άλλα πράγματα στο σπίτι, αντιπαθούν τη σιωπή. Αναζητούν συνεχή αισθητηριακή διέγερση, πράγμα που σημαίνει ότι δεν πρόκειται πάντα για την παρακολούθηση μιας εκπομπής, αλλά για τη δημιουργία αίσθησης ζωντάνιας στο χώρο. Έτσι, αποφεύγουν την πλήξη. 

Ο ψυχολόγος John Eastwood, ο οποίος έχει γράψει βιβλίο με τίτλο «Η ψυχολογία της πλήξης», έχει επισημάνει ότι «η πλήξη προκύπτει όταν μένουμε χωρίς εξωτερικά ερεθίσματα, ωθώντας τον εγκέφαλο να αναζητήσει ερεθίσματα». Με την ανοιχτή τηλεόραση, εξαφανίζεται η πλήξη.

Η συνήθεια της ανοιχτής τηλεόρασης δείχνει και ότι είμαστε «προγραμματισμένοι» να κάνουμε multitasking.

Ο ερευνητής David Meyer, καθηγητής ψυχολογίας, στο πρόγραμμα γνώσης και αντίληψης στο τμήμα ψυχολογίας του University of Michigan, έχει υποστηρίξει πως «το μυαλό μας έχει τη φυσική τάση να διασπά την προσοχή, ακόμα κι αν αυτό έχει κόστος για την αποτελεσματικότητα».

Όσοι χρησιμοποιούμε την τηλεόραση ως θόρυβο στο background, κατά την εκτέλεση άλλων εργασιών, κάνουμε πολλαπλές εργασίες παράλληλα. Μια μελέτη με ηλικιωμένους ενήλικες διαπίστωσε ότι τα παραδοσιακά μέσα, όπως η τηλεόραση και το ραδιόφωνο, χρησιμοποιούνταν συχνά για θόρυβο στο background κατά τη διάρκεια των εργασιών του σπιτιού και άλλων δραστηριοτήτων, βοηθώντας τους να ολοκληρώνουν βαρετές εργασίες, να διπλασιάζουν την απόλαυσή τους και να μειώνουν τη μοναξιά.

«Αυτά τα άτομα συχνά δεν επεξεργάζονταν σε βάθος το περιεχόμενο της τηλεόρασης, αλλά το προτιμούσαν, καθώς δεν απαιτούσε μεγάλη γνωστική προσπάθεια, επιτρέποντας ταυτόχρονη πολλαπλή εργασία με τις κύριες δραστηριότητές τους», εξηγούν οι ερευνητές.

Προφανώς και καλύπτεται η ανάγκη για να αισθανόμαστε πως έχουμε παρέα, με την ανοιχτή τηλεόραση να κάνει προσομοίωση της ανθρώπινης παρουσίας. Ο ψυχολογικός όρος «παρακοινωνική αλληλεπίδραση» περιγράφει τη μονόπλευρη σχέση που σχηματίζουν οι άνθρωποι με πρόσωπα των μέσων ενημέρωσης, χαρακτήρες ή ακόμα και απλώς τον ήχο φωνών. Ο ήχος της τηλεόρασης δεν αντικαθιστά την πραγματική ανθρώπινη αλληλεπίδραση, αλλά αγγίζει την ανάγκη για κοινωνική σύνδεση.

Ψυχολόγοι εν τω μεταξύ, του Πανεπιστημίου του Buffalo υποστηρίζουν ότι όταν είμαστε αγχωμένοι, ανήσυχοι ή στενοχωρημένοι, η σταθερή ροή φωνών και ήχων μας «λειαίνει» τις γωνίες, μας κάνει να αισθανόμαστε πιο καλά.

Το να αφήνουμε, λοιπόν, την τηλεόραση ανοιχτή ενώ κάνουμε άλλα πράγματα στο σπίτι, δεν είναι μια τυχαία συμπεριφορά.