AΠΟ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ EXPERIMENTAL PATRASSO
Τι γίνεται άραγε με το παλιό καλό
ραδιόφωνο της Πάτρας;
Εκείνο το ραδιόφωνο που δεν ήταν απλά ένα κουμπί στο αυτοκίνητο, αλλά μια ολόκληρη εμπειρία.
Θυμάστε τον Ράδιο Κόσμος… ;
Ψηλά στην Αρόη.
Ιδιοκτήτης ο Μάλκοβιτς, ένας ωραίος τύπος, με μεράκι για τη μουσική.
Εκεί κάναμε ένα δίωρο ροκ εκπομπή.
Παίρναμε τους δίσκους μας, τα βινύλια στις τσάντες, και ανηφορίζαμε.
Με αγωνία, ενθουσιασμό και την αίσθηση ότι θα μοιραστούμε κάτι που αγαπάμε.
Τότε το ραδιόφωνο ήταν πραγματικά διαδραστικό.
Τηλέφωνα στον αέρα, αφιερώσεις, διαγωνισμοί, ακροατές που συμμετείχαν, συζητούσαν, πρότειναν τραγούδια.
Ψάχναμε μουσικές, ακούγαμε νέους ήχους, προτείναμε μπάντες και μέσα από αυτό μαθαίναμε όλοι μαζί.
Ο Ράδιο Κόσμος ήταν από εκείνα τα ραδιόφωνα που μπορούσες να ακούσεις τα πάντα: από ρεμπέτικα μέχρι ροκ και μέταλ εκπομπές.
Ένας μικρός μουσικός κόσμος μέσα στην πόλη.
Άλλες εποχές… Άλλος ρυθμός…
Αλλά τι ωραίες εποχές.
Και μέσα σε όλα αυτά υπήρχαν και οι μικρές… «γκάφες» που σήμερα μοιάζουν με όμορφες αναμνήσεις.
Καμιά φορά, μέσα στον ενθουσιασμό μας με τη μουσική, τις κουβέντες και τα τηλεφωνήματα των ακροατών, ξεχνούσαμε ακόμα και τα διαφημιστικά σποτ των μαγαζιών που έπρεπε να παίξουν.
Και μετά από λίγο χτυπούσε το τηλέφωνο στο στούντιο…
«Παιδιά… μας ξεχάσατε!»
Μας έπαιρνε ο διαφημιζόμενος να μας θυμίσει ότι κάπου ανάμεσα σε ένα τραγούδι, μια αφιέρωση και μια συζήτηση με ακροατές, είχαμε αφήσει τη διαφήμιση στην άκρη.
Αλλά αυτή ήταν και η μαγεία εκείνου του ραδιοφώνου.
Δεν ήταν όλα τέλεια και προγραμματισμένα.
Ήταν ζωντανό.
Είχε αυθορμητισμό, λάθη, γέλιο και ανθρώπους πίσω από τα μικρόφωνα.
Δεν πατούσες απλά ένα κουμπί για να παίξει ένα τραγούδι.
Έμπαινες μέσα σε μια παρέα.
Κάποια στιγμή όμως αυτή η εποχή άρχισε
να τελειώνει…
Όταν ο Ράδιο Κόσμος έκλεισε, γιατί ο Μάλκοβιτς δεν μπορούσε πλέον να συνεχίσει, μας πρότεινε να πάμε σε έναν άλλο σταθμό και να συνεχίσουμε την εκπομπή μας.
Όμως τότε άρχιζε να αλλάζει το τοπίο
στο ραδιόφωνο.
Είχαν κάνει την εμφάνισή τους τα playlist και μια νέα λογική που έμοιαζε πιο «μηχανική» στα δικά μας μάτια.
Για εμάς το ραδιόφωνο ήταν η αναζήτηση.
Να ψάχνεις έναν δίσκο, να ανακαλύπτεις ένα συγκρότημα, να διαλέγεις εσύ το επόμενο τραγούδι, να μιλάς με τον ακροατή που τηλεφωνούσε.
Το καινούργιο μοντέλο μας φάνηκε άχαρο…
και τελικά δεν το συνεχίσαμε.
Ίσως γιατί αυτό που αγαπήσαμε δεν ήταν απλά η μουσική που παίζαμε.
Ήταν όλη η διαδικασία γύρω από αυτήν.
Οι παρέες, τα βινύλια, τα ξενύχτια, τα τηλέφωνα στον αέρα και η αίσθηση ότι για δύο ώρες φτιάχναμε έναν μικρό μουσικό κόσμο.
Και αυτό, δύσκολα αντικαθίσταται από ένα playlist.
Μικρόφωνο σε εσάς.
Ποιοι θυμάστε εκείνα τα χρόνια;
Ποιοι έκαναν εκπομπές ή άκουγαν φανατικά τα παλιά ραδιόφωνα της Πάτρας;
By #funkycranky
#experimentalpatrasso
Πηγή: flamis.gr
