Ήταν μεσημέρι της 20ης Ιανουαρίου του 2024, όταν ο 30χρονος Γιώργος Δημητρόπουλος, έχανε με τραγικό τρόπο την ζωή του στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου στην περιοχή Αγίου Ιωάννη Πράτσικα στην Πάτρα. Αυτοκίνητο που οδηγούσε ηλικιωμένος, έκανε όπισθεν μετά από τροχαίο με προπορευόμενο όχημα και χτύπησε τη μοτοσικλέτα που κινείτο εκείνη τη στιγμή στην Βενιζέλου και ερχόταν πίσω του, με τον άτυχο Γιώργο να μην προλαβαίνει να αντιδράσει και να εκσφενδονίζεται στα κάγκελα του 3ου Λυκείου, χάνοντας ακαριαία την ζωή του.

Κι όμως σχεδόν δύο μήνες μετά συντρίμμια της μηχανής του αδικοχαμένου παλικαριού βρίσκονται σκόρπια πάνω στο πεζοδρόμιο, μερικά εκατοστά δίπλα από τα φαναράκια που είναι αναμμένα καθημερινά.
Είναι αδιανόητο ότι ενώ περνούν από το σημείο οδοκαθαριστές, περνούν απορριμματοφόρα, κανείς δεν σκέφτηκε ή δεν ενδιαφέρθηκε να τα απομακρύνει.
Δυστυχώς τα κακώς κείμενα αυτής της πόλης δεν θεωρούνται αυτονόητο να διορθωθούν, όπως αυτό, με τους συγγενείς του νεκρού 30χρονου που μένουν στην περιοχή να τα αντικρίζουν καθημερινά.

Επίσης δεν έχουν διορθωθεί ούτε τα στραπατσαρισμένα πια κάγκελα του 3ου Λυκείου της Πάτρας, όπου κατέληξε η σορός του Γιώργου μαζί με την μηχανή.

Τι χρειάζεται λοιπόν για να απομακρυνθούν τα σπασμένα κομμάτια της μηχανής; Ευαισθησία; Αίτηση;  Ρητορικά ερωτήματα φυσικά….

Κωνσταντίνα Παλαιολόγου