Ο πρώτος χρόνος λειτουργίας του δρόμου βαραίνει ακόμη περισσότερο τις ευθύνες τους…
Γράφει ο δημοσιογράφος, Χρίστος Πλευριάς.
Η συμπλήρωση ενός έτους λειτουργίας του νέου σύγχρονου αυτοκινητόδρομου Πύργου – Πατρών έδωσε την αφορμή για την παρουσίαση ενδιαφέροντων στοιχείων από την «Ολυμπία Οδό» και ταυτοχρόνως την ευκαιρία να διαπιστώσουμε (επί των συμπερασμάτων πλέον) την σπουδαιότητα αυτού του μεγάλου έργου.
Ενός έργου, στο επίκεντρο της διεκδίκησης του οποίου υπήρξε πάντα ο παράγοντας της ανθρώπινης ζωής, και άρα η ασφάλεια των διερχομένων στον άξονα μεταξύ των δύο πόλεων που μέχρι πρότινος μετρούσαμε μόνο αριθμό θυμάτων και αντιστοίχως εικονοστασίων στην μνήμη τους.
Σήμερα επιβεβαιώνεται με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο η απολύτως δικαιολογημένη επιμονή φορέων και πολιτών για την κατασκευή του, καθώς όλοι συνειδητοποιούμε την χρησιμότητα και τη σημασία του. Και ίσως ακόμη δεν πρέπει να ξεχνάμε τις διαχρονικές ευθύνες κυρίως των πολιτικών ηγεσιών της χώρας που τουλάχιστον τα τελευταία είκοσι χρόνια δεν κατανοούσαν στο μέγιστο βαθμό την αναγκαιότητά του.
Η έλλειψη μιας τέτοιας κατανόησης που ξεκινά από το αυτονόητο καθήκον της προστασίας του ανθρώπου, μία εκ των βασικών αιτιών στην καθυστέρηση ικανοποίησης του αιτήματος για την υλοποίηση αυτού του νέου δρόμου, έντυσε στα μαύρα πολλές οικογένειες και κάποιες άλλες να αγωνιούν διαρκώς για την επιβίωση παιδιών, γονέων, αδελφών μετά από σοβαρό τραυματισμό.
Το αίμα που χύθηκε στην Εθνική Οδό που σταδιακώς με τόσες αναφορές σε τροχαία δυστυχήματα ονομάστηκε «καρμανιόλα», δυστυχώς επί μακρύ χρονικό διάστημα δεν είχε ευαισθητοποιήσει κανέναν, και αυτή είναι μια οδυνηρή αλήθεια που δεν προέκυψε απλά ή ξαφνικά αλλά έγινε βίωμα καθημερινότητας για τους κατοίκους της Ηλείας και της Δυτικής Ελλάδας…
Η εικόνα των αριθμών σε σχέση με τα τροχαία συμβάντα έρχεται να μας σοκάρει: Λίγο πριν την ολοκλήρωση του νέου αυτοκινητόδρομου είχαν καταγραφεί αναρίθμητα ατυχήματα με δεκατρείς νεκρούς και πολλούς σοβαρά τραυματίες μέσα σε διάστημα μερικών μηνών.
Έναν χρόνο μετά ο αντίστοιχος πίνακας ίδιων συμβάντων δείχνει μόνο τέσσερις ελαφρά τραυματίες… Η ανωτέρω διαπίστωση δεν κάνει απλώς πιο σπουδαία την εκτέλεση και παράδοση του έργου, αλλά «μιλά από μόνη της» για την ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη που βαραίνει όλους εκείνους που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ολιγώρησαν και άφησαν τα χρόνια να περνούν με θλιβερά και μόνο αποτελέσματα. Μπορεί βέβαια μετά από καιρό στη λήθη του χρόνου να ξεχαστούν τα γεγονότα, οι αστοχίες, τα πρόσωπα και οι ευθύνες. Να μην θυμάται κανείς τα «μαύρα» πρωτοσέλιδα της εφημερίδας μας, που διαβάζαμε κάθε φορά που χανόταν άδικα κάποιος συνάνθρωπός μας.
Σίγουρα όμως δεν θα σβηστούν από την μνήμη των συγγενών των θυμάτων, όσα χρόνια και αν διατρέξουν το μέλλον τους. «Βάλσαμο» στον πόνο τους ο νέος οδικός άξονας. Και ελπίδα για όλους μας ότι τα φαινόμενα στον προηγούμενο δρόμο δεν θα ξανασυμβούν. Το λάθος των δύο και πλέον δεκαετιών αναμονής για τον Πάτρα – Πύργος, ας αποτελέσει το παράδειγμα προς αποφυγήν και για τον Πύργος – Τσακώνα η διεκδίκηση του οποίου είναι σταθερά σε προτεραιότητα για την Νότια Ηλεία και την Τριφυλλία, αλλά δεν αρκεί.
Την ίδια σπουδή οφείλουν να έχουν τώρα, αρμόδιο Υπουργείο και εμπλεκόμενοι κυβερνητικοί παράγοντες. Για να αποφευχθεί η καθυστέρηση και η οποιαδήποτε νωχελική αντιμετώπιση που ενδεχομένως θα μας «κοστίσει ακριβά» και επώδυνα…
Πηγή: patrisnews.com
