Πιο απείθαρχοι αναδεικνύονται οι άνδρες από τις γυναίκες καρκινοπαθείς κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους, αλλά και μετά στην αναγκαιότητα της αλλαγής του τρόπου ζωής.

Το παραπάνω προκύπτει από την ιδιαίτερα αποκαλυπτική μελέτη που διενεργήθηκε στο Ογκολογικό Τμήμα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών. Στόχος της ήταν να καταγράψει την εφαρμογή φυσικής δραστηριότητας, ορθής διατροφής, επαφής με τη φύση και την ύπαρξη σωματικής και ψυχικής υγείας σε ασθενείς με καρκίνο, μετά τη χημειοθεραπεία.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από τη νοσηλεύτρια του Ογκολογικού Τμήματος Ελένη Γριντέλα και με τη βοήθεια της προϊσταμένης του Τμήματος Αννας Βήχας και της νοσηλεύτριας Ιωάννας Βελισσάρη υπό την επίβλεψη του Απόστολου Βανταράκη, καθηγητή Υγιεινής και του Αγγελου Κούτρα, καθηγητή Παθολογίας-Ογκολογίας και διευθυντή του Ογκολογικού Τμήματος.

«Ο σκοπός της εν λόγω έρευνας ήταν να αποτυπώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών με διάφορα είδη καρκίνου μετά τη χημειοθεραπεία. Αναπτύχθηκε ένα ερωτηματολόγιο σχεδιασμένο επάνω στο διαδικτυακό ερωτηματολόγιο από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα OACCUs, κυρίως με ερωτήσεις επάνω στη ζωή μετά τη θεραπεία που αφορούσαν στη φυσική κατάσταση, στη διατροφή, στην επαφή με τη φύση, αλλά και στη σωματική και ψυχική υγεία» εξηγεί στην εφημερίδα "Πελοπόννησος" η κ. Γριντέλα.

ΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Η έρευνα εστίασε στις τέσσερις βασικές ενότητες (άθληση, διατροφή, φύση και αειφορία και σωματική και ψυχική υγεία), οι ασθενείς με καρκίνο δείχνουν να έχουν μια διαφοροποιημένη κατάσταση ανάλογα το φύλο τους, αλλά και το είδος της θεραπείας που έλαβαν (χημειοθεραπεία ή κάποιας άλλης μορφής θεραπεία). Οι γυναίκες φαίνεται να έχουν μεγαλύτερο φόβο για την ασθένειά τους σε σχέση με τους άνδρες.

Σε σύγκριση με τα προηγούμενα πρότυπα περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένης της χημειοθεραπείας, της ακτινοθεραπείας και της χειρουργικής επέμβασης, η ανοσοθεραπεία για την αντιμετώπιση του καρκίνου έχει επιφέρει σημαντικές βελτιώσεις για τους ασθενείς όσον αφορά την επιβίωση και την ποιότητα ζωής. Ενώ αρκετές μελέτες σε διάφορα είδη καρκίνου δείχνουν πως η χημειοθεραπεία είναι μια σκληρή θεραπευτική προσέγγιση για τον καρκίνο -ως προς τις παρενέργειές της και τον μετέπειτα τρόπο ζωής- υπάρχουν και λίγα στοιχεία που δείχνουν πως το αν θα ακολουθηθεί ως συμπληρωματική θεραπεία μαζί με άλλες θεραπευτικές στρατηγικές, ίσως δεν έχει εμφανείς επιδράσεις. Η εκτέλεση συνδυασμένης άσκησης κατά τη διάρκεια και μετά τη χημειοθεραπεία ασθενών μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα και σε καλή φυσική κατάσταση. Χαρακτηριστικά, το περπάτημα, μέσα από μια άλλη έρευνα, φάνηκε να βελτιώνει την ποιότητα ζωής μετά τη χημειοθεραπεία σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού.