Είναι 19 Αυγούστου 1981. Στο ήσυχο παραθαλάσσιο χωριό Σκουτάρι της Μάνης, η Αρετή Τριανταφυλλίδη φτιάχνει ένα αυγό για το μικρότερο από τα πέντε παιδιά της. Η μόλις 2 ετών Αννούλα είναι ακριβώς έξω από το παράθυρο και παίζει. Στο κλείσιμο ενός βλεφάρου, η Αννούλα δεν είναι εκεί. Η μητέρα της την ψάχνει. Από τις φωνές της ειδοποιούνται οι περίοικοι. Χτυπούν οι καμπάνες. Οι τουρίστες την αναζητούν. Αστυνομία, δύτες. Η Αννούλα δεν είναι πουθενά.

Σαράντα δύο χρόνια αργότερα, τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει. Η εξαφάνιση της Αννούλας παραμένει ένα μεγάλο μυστήριο. Ο πατέρας της έφυγε από τη ζωή χωρίς ποτέ να μάθει τι συνέβη. Η μητέρα της είναι σίγουρη ότι «κάπου ζει, χωρίς να ξέρει ποια είναι στην πραγματικότητα». Και η υπόθεσή της, αν και η πρώτη πολύκροτης εξαφάνισης στην Ελλάδα, έχει απλά προστεθεί στην ατέλειωτη στοίβα των υποθέσεων παιδιών που χάθηκαν.

Υπερβολή; Κάθε άλλο. Στη χώρα μας εξαφανίζεται ένα παιδί περίπου κάθε διήμερο. Τα περισσότερα από αυτά κάποια στιγμή επιστρέφουν στο σπίτι τους. Σε κάποιες περιπτώσεις, ωστόσο, οι ώρες, οι μέρες, τα χρόνια, περνούν βασανιστικά χωρίς να προκύψει οποιοδήποτε νέο στοιχείο. Το σκοτεινό πέπλο σκεπάζει και τις δικές τους υποθέσεις.
Δεν είναι, ωστόσο, μόνο οι πολύκροτες υποθέσεις.

Υπάρχουν και κάποια παιδιά που κανείς δεν τα ψάχνει. Είναι παιδιά των φαναριών, παιδιά αλλοδαπών οικογενειών που βρέθηκαν ως περαστικές στην Ελλάδα, ιδρυμάτων που επιστρέφουν για να ξαναεμφανιστούν και δεκάδες ακόμα. Ομως, αρκούν και μόνο οι αριθμοί, αλλά και μερικές από τις υποθέσεις για να συντηρούν τους μύθους (;) με τα λευκά βαν ή τις μαύρες λίμο που αρπάζουν μέρα μεσημέρι παιδιά που βάζουν στο μάτι για να χαθούν τα ίχνη τους μια για πάντα. Θύματα trafficking; Φυγή από το οικογενειακό περιβάλλον; Δυστυχήματα που αποκρύπτονται; Για μερικά παιδιά δεν θα μάθουμε ποτέ...

Η 14χρονη από τη Νέα Σμύρνη

Στο πλέον πρόσφατο περιστατικό, αυτό της αρπαγής της 14χρονης από τη Νέα Σμύρνη, οι διαδικασίες και οι υπηρεσίες λειτούργησαν. Το κορίτσι βρέθηκε, όπως και βρέθηκε ότι είχε πέσει θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Οπως συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις, έτσι και στη συγκεκριμένη, δεν ήταν η πρώτη φορά που εξαφανιζόταν το παιδί. Πολλές φορές το είχε σκάσει και ισάριθμες φορές είχε δηλωθεί η εξαφάνισή του έχοντας ενεργοποιηθεί και το Εθνικό Συντονιστικό Πρόγραμμα έγκαιρης και έγκυρης ειδοποίησης των πολιτών σε περιστατικά εξαφάνισης, Missing Alert Hellas, ενώ αναφορικά με το παιδί και την οικογένεια είχαν ενημερωθεί και οι αρμόδιες εισαγγελικές αρχές.

Το «Χαμόγελο του Παιδιού» σχολιάζει πως το γεγονός ότι η 14χρονη εξαφανιζόταν συχνά αποτελεί σαφές σημάδι ότι είχε ανάγκη από φροντίδα και προσοχή. «Το γεγονός ότι ομάδα ατόμων φέρεται να είχε σεξουαλικές σχέσεις μαζί της είναι βαθιά ανησυχητικό και υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για δράση για την προστασία των παιδιών από τους κινδύνους των κυκλωμάτων σεξουαλικής εκμετάλλευσης και άλλων ανησυχητικών μορφών εκμετάλλευσης».

Και αν η ΕΛ.ΑΣ. έδειξε ταχύτατα αντανακλαστικά και συνέλαβε τους υπευθύνους, η υπόθεση αυτή μπορεί να χρησιμεύσει σαν ξυπνητήρι που θα μας υπενθυμίζει την ανάγκη για μεγαλύτερη επαγρύπνηση και υποστήριξη των παιδιών που θα έπρεπε να βρίσκονται υπό φροντίδα, αλλά είναι εκτεθειμένα σε πολλαπλούς κινδύνους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ PROTOTHEMA.GR