Η Ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα ενημερώθηκε, από συγγενείς τους, ότι ζευγάρι Ελλήνων, με διπλή υπηκοότητα, αγνοείται στην πόλη της Αντιόχειας, στα συντρίμμια πολυκατοικίας.
Ευθύς μόλις της περιήλθε η σχετική πληροφορία, η Ελληνική Πρεσβεία ενημέρωσε τις τοπικές Αρχές και τα σωστικά συνεργεία.
Οι προσπάθειες εντοπισμού τους συνεχίζονται.
Όπως ανέφεραν μαρτυρίες στον ANT1,  «οι φωνές τους ακούγονταν μέχρι και πριν λίγες ώρες, όμως τώρα η τύχη τους αγνοείται».
Οι συγγενείς τους κάνουν έκκληση για βοήθεια στις ελληνικές Αρχές που βρίσκονται εκεί και ενισχύουν τις επιχειρήσεις διάσωσης.
Υπό τραγικά αντίξοες συνθήκες και δριμύ ψύχος συνεχίζονται οι τιτάνιες προσπάθειες της ΕΜΑΚ για την ανεύρεση επιζώντων, στα ερείπια που άφησε ο φονικός σεισμός στην Τουρκία.
Αυτή τη στιγμή η ελληνική αποστολή αποτελείται από 36 πυροσβεστικούς υπαλλήλους από την 1η και 2η ΕΜΑΚ της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, 8 άτομα του ΕΚΑΒ (τρεις γιατρούς και 5 παραϊατρικούς), δύο αξιωματικούς- μηχανικούς του ΠΣ και τον πρόεδρο του ΟΑΣΠ Ευθύμη Λέκκα.
«Δεν είμαστε ήρωες. Είμαστε επαγγελματίες που η αποστολή μας είναι να σώσουμε ανθρώπους», δήλωσε νωρίτερα ο προϊστάμενος του Κλάδου Επιχειρήσεων Πυροσβεστικού Σώματος, υποστράτηγος Αθανάσιος Μπαλάφας, σχολιάζοντας την έκταση που έχουν πάρει οι ενέργειες και οι διασώσεις της ελληνικής αποστολής στην Τουρκία.
Παράλληλα, δεν έκρυψε την συγκίνησή του, αναφερόμενος στις τρομερές στιγμές έντασης που νιώθουν οι πυροσβέστες την στιγμή που προσπαθούν να σώσουν ένα παιδί, έναν άνθρωπο από τα χαλάσματα.
Ειδικά, απαντώντας σε ερώτηση αν ο διασώστης δένεται με το θύμα, με αφορμή τη σκηνή που έκανε τον γύρο του κόσμου με τον Έλληνα πυροσβέστη να κλαίει την πρώτη μέρα γιατί όταν έφτασαν κοντά στην μικρή Φατμά είδαν ότι ήταν νεκρή, άλλα έσωσαν την 6χρονη αδελφούλα της, ο κ. Μπαλάφας είπε: «Είναι αναπόφευκτο να μην δεθείς. Προσπαθείς να το κάνεις ακολουθώντας τεχνικές και συγκεντρώνεσαι στα μικρά πράγματα που πρέπει να κάνεις στο πλαίσιο της επιχείρησης. Αλλά ο άνθρωπος είναι πρώτα από όλα και πάνω από όλα πρόσωπο. Και ειδικά όταν έχεις πρόσωπο, ήχο και άγγιγμα είναι αδύνατο να το αποφύγεις. Απλώς μαθαίνεις να το διαχειρίζεσαι. Αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι, και όλο αυτό σωρευτικά μπορεί να σε κάνει να σπάσεις. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί διασώστες σε όλο τον κόσμο κάποια στιγμή σταματάνε αυτή τη δουλειά, γιατί δεν αντέχουν. Στα πρωτογενή θύματα μια καταστροφής είναι τα ίδια τα θύματα, οι διασώστες και όσοι παραβρίσκονται εκεί».