Η κατοικία βρίσκεται μόλις 7 χιλιόμετρα νότια από το Κρανίδι και περίπου 9 χιλιόμετρα από την Ερμιόνη, αποτελώντας ιδανικό προορισμό για ήρεμες διακοπές με θέα προς την Ύδρα.

Η συνομιλία με τον τόπο είναι ένα βασικό μέλημα της εργασίας του αρχιτέκτονα. Αυτό ισχύει και για το “Bedrock Ηouse” του γραφείου Potiropoulos+Partners που βρίσκεται στην Πετροθάλασσα, έναν παραθαλάσσιο οικισμό στην Αργολίδα. Η κατοικία βρίσκεται μόλις 7 χιλιόμετρα νότια από το Κρανίδι και περίπου 9 χιλιόμετρα από την Ερμιόνη, αποτελώντας ιδανικό προορισμό για ήρεμες διακοπές με θέα προς την Ύδρα. Η πάλη των ιδεών βρίσκει στο μυαλό του αρχιτέκτονα μια δημιουργική διέξοδο ενώ η θέα προς την Ύδρα δίνει και το έναυσμα για μια βαθύτερη ανάγνωση του τόπου.

Σύμφωνα με τον μύθο, η Λερναία Ύδρα, το γνωστό τερατόμορφο πλάσμα με εννέα κεφάλια, κατοικούσε στην κοντινή περιοχή της Λέρνης, έναν βάλτο της Αργολίδας. Ο Ηρακλής, στον δεύτερο από τους δώδεκα άθλους του, κατάφερε να τη σκοτώσει κόβοντας διαδοχικά τα κεφάλια της και καίγοντας τις πληγές, ενώ το αθάνατο κεφάλι το έθαψε βαθιά στη γη. Μέσα από το πρίσμα της γεωμυθολογίας, η μάχη αυτή διαβάζεται ως συμβολική αναπαράσταση της προσπάθειας του ανθρώπου να τιθασεύσει τα φυσικά φαινόμενα του τόπου, όπως ήταν η επικίνδυνη παρουσία του έλους που υπάρχει στην ευρύτερη περιοχή. Άλλωστε, ίχνη αντίστοιχων έργων υποδομής από τη Μυκηναϊκή εποχή, όπως η αποξήρανση του Γλα, παραμένουν ορατά ακόμη και σήμερα, αποδεικνύοντας ότι η αναμέτρηση του ανθρώπου με τη γη του, είναι μια πανάρχαια ιστορία.

Η αρχιτεκτονική του Bedrock House

Η αρχιτεκτονική σύλληψη της κατοικίας αντλεί ακριβώς από αυτή τη γεωμυθολογική διάσταση. Η ακανόνιστη, «δαντελωτή» γραμμή της ακτής, εκεί όπου η άμμος συναντά το νερό, καθώς και οι καμπύλες μορφές που χαρακτηρίζουν γενικότερα το τοπίο της Αργολίδας -ήπιοι λόφοι, εδαφικές εξάρσεις και υφέσεις που θυμίζουν έναν «πίνακα κυμάτων»- μεταφράζονται σε αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο. Το κτίριο δεν επιβάλλεται στο τοπίο· αντίθετα, μοιάζει να αναδύεται μέσα από αυτό, σαν ένα κομμάτι βράχου που λαξεύτηκε προσεκτικά από το χέρι του ανθρώπου, διατηρώντας ωστόσο την οργανική, ρευστή του υπόσταση.

Ο κτιριακός όγκος του Bedrock House δεν παραμένει στατικός. Καθώς κανείς περιφέρεται γύρω του, η φόρμα φαίνεται να περιστρέφεται, να λυγίζει, άλλοτε να υψώνεται και άλλοτε να χαμηλώνει, δίνοντας την εντύπωση μιας μορφής σε συνεχή μεταμόρφωση, ανάλογα με τη γωνία θέασης. Αυτή η «κίνηση» στον χώρο δεν είναι τυχαία επιλογή ύφους, αλλά συνειδητή απόπειρα να αποδοθεί, σε επίπεδο σημειολογικό, τόσο ο καμπυλόσχημος χαρακτήρας του εδαφικού ανάγλυφου όσο και η ιστορική μνήμη του τόπου, μεταφρασμένη σε πέτρινο, γλυπτικό λάξευμα ανθρώπινης κλίμακας.

Πέρα από τη μορφολογία, η κατοικία διαπραγματεύεται με ιδιαίτερη ευαισθησία μια σειρά από αντιθέσεις: την ύφεση με την κορύφωση, την εξωστρέφεια με την εσωστρέφεια, την αποκάλυψη της θέας προς το Αργολικό τοπίο και την Ύδρα με την ανάγκη για ιδιωτικότητα των κατοίκων της. Το φως εναλλάσσεται με τη σκιά σε μια σχεδόν σκηνογραφική χορογραφία, το φυσικό στοιχείο συνομιλεί με το τεχνητό, ενώ το οργανωμένο δομικό σύστημα αφήνει παράλληλα χώρο για το φαντασιακό -(που τελικά είναι τόσο σημαντικό αλλά συχνά το υποτιμούμε. Το αποτέλεσμα είναι μια αρχιτεκτονική που δεν περιορίζεται στη λειτουργική στέγαση, αλλά επιδιώκει να ενεργοποιήσει τις αισθήσεις και να αναζωογονήσει το συναίσθημα όσων τη βιώνουν.

Η επιλογή της Πετροθάλασσας ως τόπου εγκατάστασης

Πρόκειται για έναν σχετικά αθόρυβο παραθαλάσσιο οικισμό της Αργολίδας, μακριά από τον τουριστικό συνωστισμό μεγαλύτερων προορισμών, όπου η μεγάλη αμμώδης παραλία και η απέναντι σιλουέτα της Ύδρας συνθέτουν ένα τοπίο ηρεμίας. Η γειτνίαση με το Κρανίδι και την Ερμιόνη εξασφαλίζει εύκολη πρόσβαση σε υποδομές και υπηρεσίες, χωρίς ωστόσο να διαταράσσεται η αίσθηση απομόνωσης και επαφής με τη φύση που αναζητά κανείς σε μια κατοικία διακοπών. Η αρχιτεκτονική ομάδα φαίνεται να αξιοποίησε ακριβώς αυτή την ισορροπία, σχεδιάζοντας ένα κτίριο που λειτουργεί ταυτόχρονα ως καταφύγιο και ως σημείο θέασης προς τον ορίζοντα.

Στο εσωτερικό, η λογική αυτή συνεχίζεται μέσα από την ενιαία αντιμετώπιση αρχιτεκτονικής και interior design, και τα δύο υπογεγραμμένα από το ίδιο γραφείο μελέτης. Η ροή των εσωτερικών χώρων ακολουθεί τις καμπύλες του κελύφους, αποφεύγοντας τις αυστηρές ορθογώνιες διαιρέσεις υπέρ μιας πιο οργανικής χωρικής εμπειρίας, όπου κάθε δωμάτιο διατηρεί τη δική του σχέση με το φως και τη θέα. Τα υλικά που επιλέγονται παραπέμπουν διακριτικά στον βραχώδη χαρακτήρα του ονόματος «Bedrock», ενισχύοντας την αίσθηση ότι η κατοικία δεν προστέθηκε στο τοπίο, αλλά αποσπάστηκε από αυτό.

Στο σημείο όπου η ιστορική μνήμη συναντά το τοπιακό ιδίωμα, γεννιέται τελικά ένας αρχιτεκτονικός λόγος με πολλαπλά, φαινομενικά αντικρουόμενα χαρακτηριστικά: οικείος αλλά και απροσδόκητος, σαφής αλλά και ευρηματικός, λιτός αλλά συνάμα αφηγηματικός, αρχέγονος και σύγχρονος ταυτόχρονα. Το Bedrock House, έτσι, δεν λειτουργεί απλώς ως μια παραθαλάσσια κατοικία στην Πετροθάλασσα, αλλά ως μια χωρική αφήγηση που συνδέει τον επισκέπτη με τα βαθύτερα στρώματα ιστορίας, μύθου και γεωμορφολογίας ενός τόπου που, όπως αποδεικνύεται, εξακολουθεί να εμπνέει τη σύγχρονη αρχιτεκτονική σκέψη.

Φωτογράφηση: Γιώργης Γερόλυμπος

Αρχιτεκτονική μελέτη: Potiropoulos+Partners

Interior design: Potiropoulos+Partners

Development: Everty

του Θανάση Διαμαντόπουλου

Πηγή: patrisnews.com