Το «Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας» έχει προ πολλού πάψει να είναι «Διεθνές», τόσο γιατί δεν συμπεριλαμβάνει στο πρόγραμμά του καμία παραγωγή εξωτερικού, όσο και γιατί δεν αφορά καθόλου το εκτός Ελλάδος κοινό. Δυστυχώς, σε συνέχεια της απαξίωσης του, έχει πάψει και να είναι «Φεστιβάλ» καθώς πρόκειται απλώς για μία συρραφή παραστάσεων που θα έρχονταν ούτως ή άλλως στην πόλη και δεν διαθέτουν κάποια νοηματική συνοχή, ούτε προκύπτουν από συγκεκριμένο καλλιτεχνικό σκεπτικό. Τέλος, ακόμα και ο ρόλος της «Πάτρας» σε αυτή τη διοργάνωση έχει τελευταία υποτιμηθεί σφόδρα, λόγω απουσίας σοβαρών υποδομών, έλλειψης ουσιαστικής σύνδεσης με την πόλη και απώλειας του κύρους και του κοινού που κάποτε διέθετε.
Κάθε σύγκριση με το επίπεδο του θεσμού όταν πρωτοξεκίνησε αλλά ακόμα και με μεταγενέστερες εποχές, προκαλεί θλίψη. Ο πλήρης ξεπεσμός ταυτίζεται με την διοίκηση του δήμου από τη Λαϊκή Συσπείρωση. Δώδεκα χρόνια τώρα ο πολιτισμός στην Πάτρα παραπαίει και είναι και το «Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας» θύμα του μίγματος κακοδιαχείρισης και αδιαφορίας. Η δημοτική αρχή αντιμετωπίζει και το Φεστιβάλ, όπως το Πατρινό Καρναβάλι και το ΔΗΠΕΘΕ μας. Και ενώ θεσμοί που κάποτε μεσουρανούσαν έχουν περάσει σε φάση μαρασμού, οι διοικούντες φροντίζουν -ιδεοληπτικά- να δημιουργούν νέα πολιτιστικά δρώμενα, άσχετα με την κουλτούρα της πόλης που και αυτά προσεγγίζονται με προχειρότητα ή/και με σκοπιμότητες πολιτικές.
Επιστρέφουμε στα του Φεστιβάλ: Ποιες παραστάσεις παρουσιάζονται φέτος στο αυτοσχέδιο θερινό δημοτικό θέατρο; Αυτές που περιοδεύουν σε όλη την Ελλάδα και θα περνούσαν, προφανώς, και από την Πάτρα –τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας γαρ, με σπουδαίο θεατρόφιλο κοινό. Άρα τι είναι το «Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας 2026» που είναι μάλιστα και επετειακό (40 χρόνια από το ξεκίνημα του); Ένας ατζέντης είναι που κλείνει παραστάσεις, γραφείο μετακλήσεων δηλαδή, τροχονόμος εκδηλώσεων, ένας θεσμός-κουφάρι που απλώς φιλοξενεί παραγωγές άλλων.
Αλλού, αυτή η διαδικασία γίνεται πολύ καλύτερα, σε χώρους που σέβονται το κοινό, χωρίς το πλήθος των ακυρώσεων της Πάτρας και –το κυριότερο- δίχως να διαφημίζεται όλο αυτό ως τοπική επιτυχία. Εδώ, το βαφτίζουμε «Φεστιβάλ», το λογοτυπούμε ιδιαίτερα(!) και έχουμε το θράσος να πανηγυρίζουμε όταν μία παράσταση είναι πετυχημένη και προσελκύει κόσμο. Τελευταίο παράδειγμα το αλαζονικό δελτίο τύπου του Δήμου Πατρέων για τις παραστάσεις της Μήδειας την προηγούμενη εβδομάδα.
Τι ακριβώς έκανε ο δήμος μας για να θριαμβολογεί; Ποια η συμβολή του στη συγκεκριμένη παραγωγή; Προς τι η συγκεκριμένη δημοσίευση; Μήπως απλώς για να ταυτιστούν, πονηρά, με μια επιτυχία άλλων; Α, ναι, και για να μας αναφέρουν ονομαστικά τα πολιτικά στελέχη τους που έδωσαν το παρόν, λες και οι υπόλοιποι (παρατάξεις, φορείς, άνθρωποι του πολιτισμού, μεμονωμένοι θεατές) δεν πήγαν. Ο –και πολιτιστικός- κατήφορος της πόλης δεν έχει τέλος. Αιδώς!
Πηγή: flamis.gr
