Με την την κλασική  ταινία του Κένζι Μιζογκούτσι, "Σταυρωμένοι εραστές" συνεχίζονται οι προβολές της Κινηματογραφικήςη Λέσχης Πάτρας, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο κινηματογράφο "Πάνθεον"

Ποιητικής ομορφιάς δράμα εποχής, από τα κορυφαία του γιαπωνέζικου σινεμά, στο οποίο τα αγνά ανθρώπινα πάθη «εξεγείρονται» ενάντια σε έναν κόσμο άκαμπτης τυπολατρίας και αβάσταχτης σκληρότητας.

Μία από τις ταινίες του Kenji Mizoguchi που τον έκαναν διάσημο και εκτός των συνόρων της χώρας του. Το φιλμ ξεχώρισε για την αισθητική του στα γενικά πλάνα, και τη φιλμική αναβίωση της παλιάς τέχνης της ξυλογραφίας και της ζωγραφικής σε παπύρους.
Το 2017 ήρθε η 4K ψηφιακή αποκατάσταση του φιλμ, με την πρεμιέρα της να γίνεται στο φεστιβάλ Βενετίας.

Η τελευταία αριστουργηματική ταινία του Κένζι Μιζογκούτσι, μια παραβολή για τη κοινωνική δικαιοσύνη, τον έρωτα και όλα όσα αναπάντεχα τα ενώνουν.
Ο Ισούν είναι ο αυτοκρατορικός τυπογράφος, ο οποίος κατηγορεί άδικα τη σύζυγό του και τον καλύτερο υπάλληλό του ότι είναι εραστές. Για να γλιτώσουν την τιμωρία, εκείνοι τρέπονται μαζί σε φυγή, κάτι που ο Ισούν προσπαθεί να αποσιωπήσει για να μην αμαυρωθεί η κοινωνική υπόληψή του

Αν και σκηνοθέτησε δεκάδες βωβές ταινίες, ο Κένζι Μιζογκούτσι (1898-1956) θα γίνει παγκοσμίως διάσημος λίγο πριν από τον πρόωρο θάνατό του, με τέσσερα αριστουργηματικά ασπρόμαυρα δράματα εποχής που θα προβληθούν στις αίθουσες σε διάστημα δυόμισι ετών. Πρώτα η "Ζωή της Οχάρου" (1952), κατόπιν το "Ουγκέτσου Μονογκατάρι" (1953) και, τέλος, ο "Επιστάτης Σάνσο" (1954) και οι "Σταυρωμένοι Εραστές" (1954), οι οποίοι θα κάνουν διεθνή πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κανών.

Όπως έκανε συχνά, ο Μιζογκούτσι θα εμπνευστεί κι εδώ από την κλασική γιαπωνέζικη λογοτεχνία διασκευάζοντας ένα έργο για κουκλοθέατρο (μπουνράκου), γραμμένο το 1715 από τον Μονζαεμόν Τσικαμάτσου. Σε αυτό ο Μοχέι, δεξί χέρι του αυτοκρατορικού τυπογράφου Ισούν, προσπαθεί να βρει τρόπο να καλύψει "αθόρυβα" τη σύζυγο του αφεντικού του Οσάν, η οποία τον παρακαλεί να της δανείσει χρήματα για τον αδελφό της. Τίμιος και υπάκουος, θα ομολογήσει τελικά στον Ισούν τις προθέσεις του, εκείνος όμως θα τον κατηγορήσει πως είναι εραστής της Οσάν. Έτσι, οι δυο τους θα αναγκαστούν να τραπούν μαζί σε φυγή (η μοιχεία τιμωρείται με θάνατο διά σταύρωσης), κάτι το οποίο ο Ισούν προσπαθεί να αποσιωπήσει για να μην αμαυρωθεί η κοινωνική και επαγγελματική υπόληψή του.

Ο Μιζογκούτσι εμπλουτίζει με έντονα φεμινιστική διάθεση το διδακτικό θεατρικό, ενσωματώνοντας τη ρομαντική ιστορία του στη μόνιμη θεματική του πάνω στη μοίρα των γυναικών σε μια πατριαρχική, βίαιη και μιλιταριστική κοινωνία, στην οποία οι ανθρώπινες επιθυμίες έχουν αντικατασταθεί από απαράβατους κανόνες. Σκηνοθετικός στιλίστας (μεγάλης διάρκειας πλάνα με συχνά ακίνητη κάμερα, γεωμετρικό κάδρο, υποβλητικές φωτοσκιάσεις) αλλά και σπουδαίος δραματουργός, αναπτύσσει μεθοδικά και περίτεχνα τις αντιθέσεις οι οποίες συνθέτουν την ανθρώπινη ψυχολογία. Τελικά οι δύο φυγάδες θα καταλήξουν εραστές σπρωγμένοι από τη συλλογική προκατάληψη σε μια ποιητικής ομορφιάς σύγχρονη τραγωδία, από τις κορυφαίες στιγμές του γιαπωνέζικου σινεμά, στην οποία τα αγνά πάθη "εξεγείρονται" ενάντια σε έναν κόσμο άκαμπτης τυπολατρίας και αβάσταχτης σκληρότητας.

• Σκηνοθεσία: Κένζι Μιζογκούτσι
• Σενάριο: Yoshikata Yoda, Matsutaro Kawaguchi
• Ηθοποιοί: Kazuo Hasegawa, Kyoko Kagawa, Eitaro Shindo, Eitaro Ozawa, Yoko Minamida.
• Φωτογραφία: Kazuo Miyagawa.
• Μοντάζ: Kanji Suganuma
• Μουσική: Fumio Hayasaka, Tamezo Mochizuki.
• Χώρα: Ιαπωνία (Α/Μ)
• Διάρκεια: 102΄
•
• Πρώτη προβολή: Δευτέρα Ώρα 7.00 μμ.
• Δεύτερη προβολή: Τρίτη Ώρα 9.30 μμ.

Διακρίσεις:
Cannes Film Festival 1955 Υποψηφιότητα για Χρυσό Φοίνικα
Kinema Junpo Awards 1955 Υποψηφιότητα καλύτερης ταινίας.
Blue Ribbon Awards 1955, Βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας.