Εκ πρώτη όψεως, η σύγκριση φαντάζει σχεδόν εξωφρενική. Από τη μία πλευρά ο Ντόναλντ Τραμπ, η επιτομή του δεξιού λαϊκισμού και του αχαλίνωτου καπιταλισμού. Από την άλλη ο Κώστας Πελετίδης, ο κομμουνιστής Δήμαρχος της Πάτρας και εκφραστής της Λαϊκής Συσπείρωσης.

Κι όμως, αν απομονώσει κανείς τις ιδεολογικές διαφορές και εστιάσει στις νοοτροπίες εξουσίας, η απόσταση ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και το Δημαρχείο της οδού Μαιζώνος εκμηδενίζεται!

Το κοινό τους σημείο; Η απροκάλυπτη καπηλεία των θεσμικών μέσων ενημέρωσης.

Όπως ο Αμερικανός Πρόεδρος χρησιμοποιεί συστηματικά τα επίσημα κρατικά κανάλια της προεδρίας των ΗΠΑ ως προσωπικό και κομματικό του μεγάφωνο, έτσι και η Δημοτική Αρχή της Πάτρας μετατρέπει τα επίσημα μέσα επικοινωνίας του Δήμου Πατρέων σε όργανο κομματικής προπαγάνδας.

Τα κανάλια και οι σελίδες του Δήμου στα κοινωνικά δίκτυα δεν ανήκουν ούτε στην παράταξη του Δημάρχου, ούτε στο ΚΚΕ. Ανήκουν σε όλους τους Πατρινούς. Χρηματοδοτούνται από τους φόρους των δημοτών και οφείλουν να υπηρετούν την αντικειμενική ενημέρωση, τη θεσμική ουδετερότητα και την προβολή των προβλημάτων της πόλης — όχι να δημοσιεύουν κομματικούς αφορισμούς, ιδεολογικά μανιφέστα και επιθέσεις κατά της αντιπολίτευσης.

Υπάρχει όμως μια ειδοποιός διαφορά μεταξύ των δύο ανδρών. Και αυτή η διαφορά εκθέτει ανεπανόρθωτα τη Δημοτική μας Αρχή.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, όσο αμφιλεγόμενος κι αν είναι, αφήνει τα σχόλια στις αναρτήσεις των επίσημων λογαριασμών ανοιχτά. Εκεί γίνεται καθημερινά ένα δημοκρατικό (και συχνά χαοτικό) «πάρτυ»: υποστηρικτές και επικριτές διασταυρώνουν ξίφη μέσω των σχολίων τους, ασκούν κριτική, διαφωνούν. Η αντίθετη άποψη εκφράζεται δημόσια ελεύθερα.

Στην Πάτρα του κ. Πελετίδη, η Δημοτική Αρχή επιλέγει τη βολική οδό του αυταρχισμού και της σιωπής. Στις επίσημες σελίδες του Δήμου Πατρέων τα σχόλια είναι επιμελώς... κλειστά.

Η Δημοτική Αρχή φοβάται τον διάλογο. Φοβάται την άποψη του δημότη, την κριτική του πολίτη που ταλαιπωρείται στην καθημερινότητά του, την αντίθετη φωνή που θα αμφισβητήσει το «αλάθητο» της Λαϊκής Συσπείρωσης. Προτιμά τον ασφαλή, αποστειρωμένο μονόλογο.

Αυτός ο φόβος για την άλλη άποψη δεν ταιριάζει στην Πάτρα. Η πόλη μας αξίζει να είναι ανοιχτή σε όλους. Η δημοκρατία δεν φοβάται τον αντίλογο, ούτε η τοπική αυτοδιοίκηση είναι κομματικό φέουδο κανενός.

Πιστεύω σε ένας Δήμο σύγχρονο, ανοιχτό, διαφανή! Με θεσμικά μέσα που ενημερώνουν έγκυρα τον πολίτη και με ανοιχτές πόρτες —και ανοιχτά σχόλια— στον καθημερινό, ουσιαστικό διάλογο με την κοινωνία. Η Πάτρα χρειάζεται εξωστρέφεια και σεβασμό στον δημότη, όχι κομματική περιχαράκωση και ψηφιακά στεγανά.

(*) Το σκίτσο είναι προϊόν AI