Επτά μήνες συσκέψεων, έργων, εξαγγελιών και υποσχέσεων και τελικά, με την πρώτη ισχυρή βροχή, η Ακτή Δυμαίων ξαναέγινε λίμνη.
Το πιο εξοργιστικό, όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιευτεί, είναι ότι αυτή τη φορά η λύση υπήρχε.
Η Περιφέρεια είχε κατασκευάσει νέο αγωγό για τα όμβρια και είχε προμηθευτεί ειδική αντλία με αυτόνομη ηλεκτροπαραγωγή, ώστε να μπορεί να λειτουργεί ακόμη και σε περίπτωση διακοπής ρεύματος. Σύμφωνα με την Περιφέρεια, το έργο και ο εξοπλισμός είχαν ολοκληρωθεί εγκαίρως, όμως η αντλία παρέμενε ανενεργή, καθώς εκκρεμούσε η έγκριση του ΟΛΠΑ.
Και εδώ βρίσκεται το παράδοξο της υπόθεσης: η σχετική έγκριση δόθηκε στη σύσκεψη της 23ης Σεπτεμβρίου, αφού δηλαδή η Ακτή Δυμαίων είχε ήδη πλημμυρίσει ξανά στις 22 Σεπτεμβρίου.
Αυτό δεν είναι απλώς η εικόνα μιας «κακής στιγμής». Είναι η εικόνα ενός κρατικού μηχανισμού που πολλές φορές θυμάται την πρόληψη αφού έχει προηγηθεί το πρόβλημα.
Από τον Φεβρουάριο οι αρμόδιοι φορείς γνώριζαν το ζήτημα. Περιφέρεια, Δήμος, ΔΕΥΑΠ και ΟΛΠΑ είχαν συμμετάσχει σε συσκέψεις και είχαν συζητηθεί συγκεκριμένες παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση των πλημμυρικών φαινομένων.
Κι όμως, μήνες αργότερα, ένας από τους βασικότερους οδικούς άξονες της Πάτρας πλημμύρισε ξανά.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό πολιτικό ερώτημα:
Όταν ένας φορέας έχει ολοκληρώσει ένα έργο, αλλά ο διοικητικός μηχανισμός δεν μπορεί να εξασφαλίσει εγκαίρως την απαιτούμενη έγκριση για να λειτουργήσει, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη;
Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλες συσκέψεις μετά την πλημμύρα.
Χρειάζονται πρόληψη πριν από την πλημμύρα, συντονισμό πριν από την κρίση και ανάληψη ευθύνης όταν υπάρχουν καθυστερήσεις.
Διότι όταν η αντλία είναι έτοιμη αλλά δεν λειτουργεί, όταν οι αρμόδιοι γνωρίζουν το πρόβλημα αλλά η λύση μένει στα χαρτιά και όταν η έγκριση έρχεται αφού έχει ήδη πλημμυρίσει ο δρόμος, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο η βροχή.
Είναι και η αδυναμία έγκαιρου συντονισμού των αρμόδιων φορέων.
Και, για ακόμη μία φορά, ο κοινός παρονομαστής είναι η ταλαιπωρία του πολίτη.
Πηγή: skaipatras.gr
