Παρά τη σπουδαία προσπάθεια που καταβάλλει στο πρωτάθλημα της Superleague 2, η διοίκηση του συλλόγου τονίζει πως η απουσία από το νησί και η στέρηση της στήριξης του κόσμου της στοιχίζουν ακριβά.
Έντονη αγανάκτηση επικρατεί στις τάξεις του ΑΠΣ Ζάκυνθος, καθώς οι εργασίες αναβαθμίσεων στο Δημοτικό Στάδιο προχωρούν με ιδιαίτερα αργούς ρυθμούς, υποχρεώνοντας την ομάδα να αγωνίζεται μακριά από τη φυσική της έδρα. Παρά τη σπουδαία προσπάθεια που καταβάλλει στο πρωτάθλημα της Superleague 2, η διοίκηση του συλλόγου τονίζει πως η απουσία από το νησί και η στέρηση της στήριξης του κόσμου της στοιχίζουν ακριβά. Με νέα, σκληρή ανακοίνωσή της, η ΠΑΕ στρέφεται κατά των καθυστερήσεων και καλεί τους αρμόδιους να δώσουν άμεσα λύση, ώστε η ομάδα να επιστρέψει το συντομότερο δυνατό στο «σπίτι» της.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΠΣ Ζάκυνθος:
«Μέχρι πότε η Ζάκυνθος θα παίζει μακριά από το σπίτι της;
Η Ζάκυνθος δίνει τη δική της μάχη στη Β’ Εθνική. Παλεύει να σταθεί ανταγωνιστική, να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να εκπροσωπήσει όσο καλύτερα μπορεί ένα ολόκληρο νησί.
Μόνο που καλείται να το κάνει χωρίς το αυτονόητο.
Χωρίς το σπίτι της.
Η ομάδα είναι αναγκασμένη να δίνει τα παιχνίδια της μακριά από τη Ζάκυνθο, στερούμενη τη φυσική της έδρα και, μαζί, τη δύναμη του κόσμου της.
Και το ερώτημα πλέον δεν μπορεί να αποφεύγεται:
Μέχρι πότε;
Μέχρι πότε ο ΑΠΣ Ζάκυνθος θα είναι «γηπεδούχος» μακριά από το νησί του; Μέχρι πότε οι φίλαθλοι θα πρέπει να στερούνται την ομάδα τους; Μέχρι πότε τα παιδιά της Ζακύνθου δεν θα μπορούν να βρεθούν στην εξέδρα για να δουν από κοντά την ομάδα που εκπροσωπεί τον τόπο τους; Το Δημοτικό Στάδιο δεν είναι απλώς ένας αγωνιστικός χώρος. Είναι κομμάτι της αθλητικής ζωής του νησιού. Είναι το φυσικό σπίτι της ομάδας, ο χώρος όπου γενιές Ζακυνθινών έζησαν χαρές, απογοητεύσεις, μεγάλες νίκες και ξεχωριστές στιγμές. Κι όμως, σήμερα η ομάδα βρίσκεται μακριά του.
Οι «εντός έδρας» αγώνες που μόνο εντός έδρας δεν είναι
Στο ποδόσφαιρο η έδρα έχει τεράστια σημασία. Δεν είναι απλώς η γραμμή που γράφει το πρόγραμμα του πρωταθλήματος. Είναι ο κόσμος. Είναι η οικειότητα. Είναι η καθημερινότητα της ομάδας. Είναι η ώθηση που μπορεί να δώσει μία γεμάτη εξέδρα σε ένα δύσκολο παιχνίδι. Η Ζάκυνθος στερείται όλα αυτά και, παράλληλα, επιβαρύνεται με μία κατάσταση που καμία ομάδα δεν θα έπρεπε να θεωρεί φυσιολογική: να ταξιδεύει για να αγωνιστεί ακόμη και όταν θεωρητικά είναι γηπεδούχος. Κι όμως, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, προσπαθεί να σταθεί όρθια. Ακριβώς γι’ αυτό η ανάγκη να επιστρέψει στο σπίτι της γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.
Ως πότε τα έργα θα προχωρούν με ρυθμούς χελώνας;
Η κατάσταση στο Δημοτικό Στάδιο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν ένα θέμα δεύτερης προτεραιότητας. Οι εργασίες πρέπει να ολοκληρωθούν και το γήπεδο πρέπει να γίνει ξανά λειτουργικό το συντομότερο δυνατό. Γιατί κάθε εβδομάδα που περνά δεν είναι απλώς άλλη μία καθυστέρηση. Είναι άλλη μία εβδομάδα μακριά από την έδρα. Άλλο ένα παιχνίδι χωρίς τον κόσμο. Άλλη μία ταλαιπωρία για μία ομάδα που ήδη έχει να αντιμετωπίσει αρκετές δυσκολίες. Και εδώ η δημοτική αρχή οφείλει να αντιληφθεί το βάρος του ζητήματος.
Πόσο ακόμη θα προχωρούν τα έργα με ρυθμούς χελώνας;
Πόσο ακόμη θα πρέπει η ομάδα και ο κόσμος της να περιμένουν; Και πότε επιτέλους το Δημοτικό Στάδιο θα αντιμετωπιστεί με την προτεραιότητα που αξίζει; Δεν πρόκειται για εξυπηρέτηση προς έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο. Πρόκειται για μία αθλητική υποδομή που ανήκει στον τόπο και στους πολίτες του.
Η Ζάκυνθος χρειάζεται ξανά την έδρα της
Η ομάδα κάνει τη δική της προσπάθεια. Οι ποδοσφαιριστές παλεύουν μέσα στο γήπεδο. Η τεχνική ηγεσία δουλεύει κάτω από δύσκολες συνθήκες. Οι άνθρωποι του συλλόγου προσπαθούν να κρατήσουν την ομάδα ανταγωνιστική σε μία απαιτητική κατηγορία. Δεν μπορεί, όμως, να ζητείται διαρκώς από την ομάδα να προσαρμόζεται σε μία κατάσταση που δεν θα έπρεπε να αποτελεί κανονικότητα. Και κυρίως, δεν μπορεί να ζητείται από τον κόσμο της Ζακύνθου να συνηθίσει την απουσία της ομάδας από το ίδιο του το νησί.
Η Ζάκυνθος πρέπει να επιστρέψει σπίτι της. Όχι κάποτε. Όχι όταν βολέψει.
Όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Για την ομάδα. Για τους φιλάθλους. Για τα παιδιά που θέλουν να μεγαλώσουν βλέποντας τη Ζάκυνθο από την εξέδρα και όχι από μία οθόνη. Για τον αθλητισμό του νησιού. Το αίτημα είναι απλό και αυτονόητο:
Τελειώστε το γήπεδο.
Δώστε στη Ζάκυνθο ξανά το σπίτι της».
Πηγή: patrisnews.com
