Λίγα λόγια για τη διέλευση του τρένου

Πριν δημοσιεύσουμε την άποψη της Ανυπότακτης Πολιτείας, την οποία καταθέσαμε στην  διαβούλευση, θα παραθέσουμε ορισμένες σύντομες εκτιμήσεις μας και πολιτικά συμπεράσματα, μετά την διαβούλευση που έγινε με πρωτοβουλία της Δημοτικής Αρχής με συμμετοχή των Δημοτικών παρατάξεων και φορέων της πόλης.

Πρώτο συμπέρασμα: Όλοι θέλουν το τραίνο να φτάσει στην πόλη το συντομότερο. Αλλά αυτό είναι το αυτονόητο. Δεν υπάρχει κανένας να μην το θέλει. Είναι όμως, άλλο αυτό και άλλο, πατώντας πάνω σε αυτό να αρχίζουν οι εκπτώσεις.

Ποιες είναι οι αιτιάσεις και οι ισχυρισμοί ή αλλιώς τα διλήμματα που θέλουν να δημιουργήσουν και να μας επιβάλλουν πρόχειρες και καταστροφικές λύσεις, που αυτά οδηγούν στις εκπτώσεις; Είναι λένε, το απαγορευτικά υψηλό κόστος της Περιφερειακής χάραξης ή της συνολικής υπογειοποίησης. Είναι επίσης η ανυπαρξία μελετών, που θα οδηγήσει σε μεγάλες καθυστερήσεις, ως εκ τούτου στην καθυστέρηση σύνδεσης της Σ.Γ. με το Λιμάνι και στην καθυστέρηση της ανάπτυξης.

Θα απαντήσουμε συνοπτικά στους ισχυρισμούς αυτούς, αρχίζοντας από τον τελευταίο:

Ποια είναι η πιθανή μελλοντική ανάπτυξη της εμπορευματικής κίνησης του Λιμανιού; Είναι κυρίως η Σιδηροδρομική σύνδεση του Λιμανιού με ολόκληρη την πλουσιότατη σε παραγωγή αγροτικών προϊόντων Δυτική Πελοπόννησο. Είναι η σύνδεση της ΒΙ,ΠΕ. Πατρών, ως εκ τούτου η περαιτέρω ανάπτυξη της και η διακίνηση των Βιομηχανικών προϊόντων. Υπάρχει σχεδιασμός για αυτό; Απάντηση: δεν υπάρχει άμεσος σχεδιασμός. Ας μην μας καταλογίζουν την ευθύνη. Μήπως άραγε πιέζονται μόνο από την πιθανότατη παραχώρηση του Λιμανιού στην ΚΟΣΚΟ;

Οι άλλοι ισχυρισμοί:

Ποιο είναι το κόστος; Μέχρι στιγμής έχουμε μόνο αόριστη και ανεύθυνη «προκοστολόγηση». Και πολύ πιθανόν τεχνητή διόγκωση του κόστους. Ας μας πουν πόσο κόστισε η παράκαμψη του Αιγίου, πόσο κόστισε η γραμμή μέχρι το Θριάσιο Πεδίο ή με τι προϋπολογισμό δημοπρατήθηκε η υπογειοποίηση τετραπλής γραμμής στα Νέα Λιόσια. Και τότε να υπολογίσουμε το πραγματικό κόστος με σύγκριση πραγματικών δεδομένων. Θα αναφέρουμε ότι το κόστος της Γέφυρας Ρίου Αντιρρίου και των εισόδων της, κόστισε 733 εκατομμύρια Ευρώ. Ένα έργο ειδικής τεχνογνωσίας αλλά και αποκλειστικότητας.

Θα υπάρξει καθυστέρηση; Ναι θα υπάρξει. Στο χέρι τους είναι να είναι η μικρότερη δυνατή. Εννοείται, δεν φταίνε οι πολίτες της Πάτρας για την μεγάλη καθυστέρηση που υπήρξε ήδη μέχρι τώρα! Είναι καινούρια ιδέα η Περιμετρική χάραξη; Φυσικά όχι! Υπάρχει ήδη από το 1985. Πιθανόν υπάρχουν και προμελέτες. Ας τις βγάλουν από τα συρτάρια τους για να επισπεύσουν.

Δεύτερο συμπέρασμα:

Για την στάση Βουλευτών, πολιτικών παραγόντων και Φορέων.

Αντιγράφουμε από Δελτίο Τύπου των κυρίων Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, μετά την εκδήλωση Φορέων στον Καστελόκαμπο την Κυριακή 7/5/2017: «Οι Βουλευτές άκουσαν και κατέγραψαν τους προβληματισμούς των κατοίκων σχετικά με την επικείμενη διέλευση του Τραίνου από την περιοχή. Τοποθετήθηκαν επί αυτών, θεωρώντας ότι υπάρχουν μεν βάσιμες απαιτήσεις περισσότερης και έγκυρης ενημέρωσης, αλλά και κάποιοι υπερβολικοί φόβοι, ενώ δεσμεύτηκαν ότι θα στηρίξουν την καλύτερη επιλογή για την πόλη».

Αγαπητοί Βουλευτές, δεν λέτε όλη την αλήθεια! Γιατί πρώτα εσείς αμφισβητήσατε την μελέτη που έδειξαν οι φορείς, αυτή την μελέτη που δεν καταφέρατε εσείς να προμηθευτείτε από τα άδυτα του ΟΣΕ. Και οι κάτοικοι δεν έχουν βάσιμες απαιτήσεις ενημέρωσης, έχουν βάσιμες υποψίες, ότι η ενημέρωση δεν γίνεται, την κρύβουν, γιατί η λύση που δίνεται είναι καταστροφική για την περιοχή τους. Τέλος, λέτε, ότι θα στηρίξετε την καλύτερη επιλογή για την πόλη. Δηλαδή; Ποια είναι η καλύτερη επιλογή; Ποια είναι η άποψη σας; Αγαπητοί Βουλευτές, λάθος έχετε αντιληφθεί τον ρόλο σας. Δεν είστε διαμεσολαβητές. Είστε εκπρόσωποι του λαού και των συμφερόντων του. Ο ρόλος αυτός απαιτεί επάρκεια, συνέπεια, σθένος, βέτο, συγκρούσεις. Τα έχετε;

Στην διαβούλευση που οργάνωσε ο Δήμος Πατρέων, υπήρξαν πολλοί φορείς που τοποθετήθηκαν καθαρά. Υπήρξαν και αρκετοί που τοποθετήθηκαν με βάση το «εφικτό», υπακούοντας στα εκβιαστικά διλλήματα της περιόδου. Η γνώμη μας είναι, ότι τουλάχιστον οι «αρμόδιοι» και αντιπροσωπευτικοί φορείς, πρέπει να τοποθετηθούν με ευθύνη και με βάση τα συμφέροντα της πόλης και της ευρύτερης περιοχής για τους επόμενους δύο αιώνες.

Στην συνέχεια παραθέτουμε την άποψη μας, όπως ήδη την καταθέσαμε για την διαβούλευση.

Ο κ. Σπίρτζης, δεν διακρίνεται για την συνέπεια του. Ούτε στις υποσχέσεις, ούτε στις δεσμεύσεις του. Ενώ είναι ο αμετακίνητος Υπουργός, πολλές φορές και για διαφορετικά θέματα μέχρι τώρα, έχει φανεί ασυνεπής προς την πόλη και τους φορείς της. Παραλείπω το τεράστιο θέμα της Νότιας Χάραξης του Αυτοκινητοδρόμου και του Σιδηροδρόμου Πατρών Πύργου και θα ασχοληθώ εν προκειμένω μόνο με την Σιδηροδρομική Γραμμή.

Αφήνει διάφορους παράγοντες του ΟΣΕ και της ΕΡΓΟΣΕ κυρίως, να δηλώνουν με επιπολαιότητα αλλά και αλαζονεία, διάφορα που αφορούν τον τρόπο κατασκευής της Σιδηροδρομικής Γραμμής μέχρι την Πάτρα. Μάλιστα, αυτοί οι ίδιοι να δηλώνουν στο αμέσως προηγούμενο διάστημα, πχ για το κόστος της υπόγειας διέλευσης τερατώδη ποσά, που άρχισαν από τα 200 και σε μερικούς μήνες εκτοξεύτηκαν στα 800 εκατομμύρια. (Επιπλέον του κόστους της επίγειας διέλευσης).

Οργανώνεται πριν ένα περίπου χρόνο, η διημερίδα των τριών Πανεπιστημίων, τα οποία εκτίθενται, με την πρόταση της επίγειας διέλευσης, υποτάσσοντας κάθε επιστημονική γνώμη στις κατευθύνσεις- δεσμεύσεις ΟΣΕ και ΕΡΓΟΣΕ. Μάλιστα επικαλούνται οι Πανεπιστημιακοί ξένες πόλεις που τάχα έχουν διέλευση των τραίνων επίγεια μέσα από το κέντρο τους. Παραλείπουν να αναφέρουν τον χρόνο κατασκευής, όπως παραλείπουν να πουν σε ποια πόλη θα υπάρχουν κατά μήκος της, πάνω από 20 ισόπεδες διαβάσεις. Η απάντηση είναι ότι ισόπεδη διάβαση δεν υπάρχει πουθενά. Σε καμία πόλη, σε καμία χώρα.

Ποια είναι η ορθή λύση; Απάντηση: Το προφανές, για να μην αναστατωθεί η λειτουργία της πόλης για μια δεκαετία στην διάρκεια της κατασκευής, αλλά και μια λύση που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του μέλλοντος, είναι η περιμετρική διέλευση. Αλλά και η κατασκευή του τερματικού σταθμού, όχι στον Άγιο Διονύσιο, αλλά  στον χώρο της Πανεπιστημιούπολης. Αυτό καθιστά πιο εύκολη, αλλά και επιβεβλημένη την Νότια χάραξη προς Πύργο. Η όδευση προς το λιμάνι να γίνει εναέρια μέσα στον ποταμό Γλαύκο ή στην μία του όχθη.

Είναι η λύση αυτή, η λύση με το μεγαλύτερο κόστος; Πιθανώς. Εννοείται, όχι στα κόστη που αυτή την στιγμή παρουσιάζονται. Τα οποία, είναι βέβαιο, έχουν το στοιχείο της τεχνητής διόγκωσης για να απορριφθεί η λύση αυτή. Επίσης, απορρίπτουμε τον τρόπο προσέγγισης του Λιμανιού όπως περιγράφεται στην πρόταση του Υπουργού, δηλαδή να φτάνει στο Μονοδένδρι και να επιστρέφει στο Λιμάνι. Στην δική μας λογική, δεν υπάρχει παρά μόνον Νότια χάραξη και προς Πύργο-Καλαμάτα. Προφανώς η διερευνητική λύση Περιμετρικής χάραξης που προτείνει ο Υπουργός, αυξάνει με αυτό τον τρόπο το μήκος της, άρα και το κόστος της.

Σε διαφορετική περίπτωση, είναι απολύτως αναγκαίο και προφανές, ότι δεν μπορούμε να δεχθούμε καμία λύση πλην της πλήρους υπογειοποίησης από τον Άγιο Βασίλειο, μέχρι την έξοδο της πόλης στα Καμίνια.

Κάθε ενδιάμεση ή μερικότερη λύση, υπονομεύει το συμφέρον της πόλης και από όσους προτείνονται τέτοιες λύσεις, είναι για να «αθωωθούν» σκοπιμότητες εξυπηρέτησης επικίνδυνων για την πόλη κυβερνητικών και άλλων σχεδίων.

Αν υιοθετηθεί η λύση της υπογειοποίησης μέχρι το Λιμάνι, θα μπορούσε κατά την άποψη μας, από το Λιμάνι η γραμμή να ανέβει τις Παραγλαύκιες και να ακολουθήσει προς Πύργο, Νότια διαδρομή μέσω ΒΙ.ΠΕ.

Μια γενικότερη παρατήρηση: Συνολικά, η Σιδηροδρομική Γραμμή Αθήνας -Πάτρας, δεν ανταποκρίνεται ούτε στις ανάγκες, ούτε στις σημερινές τεχνικές δυνατότητες. Δεν είναι γραμμή υψηλών ταχυτήτων! Και αυτό είναι πολιτική επιλογή! Η Τρίτη πόλη της χώρας, δικαιούται σύγχρονο τραίνο, δικαιούται, αυτό να μην γίνει η λαιμητόμος της.

Η πόλη ενωμένη με το Δημοτικό Συμβούλιο και τους φορείς της, δεν θα δεχτεί τετελεσμένα και εκβιασμούς. Δεν θα υποκύψει σε πλαστά διλλήματα, δεν θα ακολουθήσει το «εφικτό» που του καθορίζουν άλλοι. Η Ανυπότακτη Πολιτεία, θα είναι παρούσα σε όλους τους αγώνες.